Złote myśli:

Zadaję ciemną nocą tłumione pytania.
Zdążam, by się w tym samym zaprzepaścić lesie,
I nikt do dna rozkoszy ciałem tak nie dotarł,
Jako na matki odejście się żali
Choć wiem, że jutro błyśnie nowe zorze,
Na palcach — pełna lęku do niego się zbliża.

siłownia pytel adrian